Bazen yalnız hisseder insan kendini ve...

Bazen yalnız hissederdim kendimi ve kaleme sarılırdım sıkıca, kimsenin haberi olmazdı yazdıklarımdan...Ama neden bilmiyorum bugün yaklaşık yarım saat önce klavyeye uzandı ellerim. Önce bir word belgesi çıktı karşıma sonra o kapandı blog oluşturma sayfası açıldı. Sonra e-posta adresiydi falan... derken blogumun adı ne olsun diye düşünmeye başladım. Dünya üzerinde başka bir dünyaydı benim kurduğum, kendimce yaşadığım, yaşamaya çalıştığım. En son çektiğim "of"un, en son döktüğüm gözyaşının ardından gözlerimi kapatıp tekrar dünyaya ve hayatıma döndüğüm yer harika bir yerdi. Ailemin, dostlarımın yanıbaşımda olduğu ve sevmemeyi reddettiğim sonuna kadar sevmeyi kabullendiğim dünyanın tüm insanlarının bulunduğu gezegen. Burası artık dünya değil burası benim gezegenim, benim gözlerimden görünen yer...Artık bir isim de bulmuştum bloguma ve içimden gelenleri gizlemeden yazmaya hatta birileriyle paylaşmaya hazırdım:)